(Podcast) Henk De Vlieger en zijn Versbox: een slager met een plan.

Henk De Vlieger

10.11.2020
Dit is de transcriptie van een episode uit onze podcast “De Toekomst Jeukt”.
Beluisteren kan via anchor.fm , Spotify, of jouw favoriete podcast app.

Cis: Henk de Vlieger. Welkom in de toekomst jeukt, onze podcast. Je vierde dit voorjaar je twintigste verjaardag als slager. Neem ons eens mee naar 20 jaar geleden, en het pad dat je tot nu toe bewandelde.

Henk De VliegerHenk: Ik was landbouwerzoon. Veel mensen vroegen wat ik later wou doen, maar daar had ik als klein mannetje nog niet bij stilgestaan. Op een dag kwam er iemand op de boerderij een varken slachten, dat gebeurde in die tijd soms. Die meneer zei “Kom jongen, help maar wat vlees snijden.” Zo heb ik de liefde voor het slagersvak gevonden. Als ik mijn carrière bekijk, zou ik het direct opnieuw doen. Er zit creativiteit en solidariteit in het beroep.

Je kan dingen ‘out of the box’ maken. De reacties die je van de klanten krijgt kunnen eens negatief zijn, maar meestal zijn die wel positief. Als je niets probeert, dan weet je niet of het goed is of niet. Ik promoot  het beroep ook graag. Als ik een jong persoon tegen kom die nog niet helemaal weet wat te doen later, dan zeg ik altijd dat ze slager moeten worden. Het is een fantastisch beroep.

Cis: Het vertrekt met een passie voor het vak ongetwijfeld. Maar je bent natuurlijk niet zomaar een slager. Je bent er een beetje eentje uit de duizend, als ik zie welke bekroning je in die carrière hebt gehad als slager.  In 2003 en 2005 won je gouden Oscars voor je charcuterie. Je was de beste slager van België en 2013 en 2014. Dat bereik je niet als je gewoon de traditionele dingen doet denk ik.

Henk: Nee, dat is een feit. Als slager moet je het verschil maken met eigen bereide gerechten. Meedoen aan zo’n wedstrijd is net een bekroning op hetgeen dat je zelf creëert. Het begon  met de passie vanuit mijn beroep. Ik nam een slagerij over die niets zelf maakte. Sinds ik het overnam maken we tot op heden bijna 95 procent van ons vlees zelf. Italiaanse ham maken we niet zelf, omdat we dat niet mogen maken. Maar dat is zowat het enige.

Cis: Is dat uniek in de sector?

Henk: Het is vrij uniek. Salami is bijvoorbeeld  een moeilijker artikel, het is ook een zware investering. Maar dat heeft mij nooit tegengehouden om het niet zelf te maken. “Eerst denken, dan doen” is mijn motto. Eerst nadenken over welke investering je nu precies wilt doen en hoe je dat rendabel kan maken. Dan moet je rekenen. Als je dan ziet dat het haalbaar is, dan moet je er niet over twijfelen. Salami is dus een zware investering, maar ik zag dat het uiteindelijk zou opbrengen.

Cis: Ik denk dat je een redelijk rapper denker bent.

Henk: Ik ben inderdaad een redelijk krapper denker en ik kan ook goed uit mijn hoofd rekenen. Je beroep doe je in eerste instantie omdat je er je boterham mee verdient. Als ik in mijn slagerscarrière van 20 jaar niet mijn boterham verdiend zou hebben, dan was ik waarschijnlijk al lang gestopt. Je mag iets nog zo graag doen, maar als je er geen geld mee verdient, dan stopt het ergens.

Versbox, een idee van Henk De Vlieger

Cis: Je staat er natuurlijk ook niet alleen voor. Mag ik dat zeggen? Je hebt een gezin gesticht met drie kinderen. Liesbeth, je vrouw, is ook een niet onbelangrijke factor in het hele verhaal. 

Henk: Achter iedere sterke man staat nog een sterkere vrouw.

Cis: Ook het personeel is erg belangrijk.

Henk: Het is een fantastische bende, waar ik zelf ook mijn handen voor in het vuur steek. De relatie met het personeel is als een liefdesrelatie. Dat is geven en nemen, het botst af en toe eens. Tegenwoordig zoeken veel mensen meteen een andere job als het botst. Maar de liefde is juist groter na het botsen. Ik heb een topteam, maar we hebben in een knelpuntberoep. Het is heel moeilijk geworden om goede mensen te vinden. Ons beroep heeft geen sexy achtergrond. En daar wil ik ook aan werken met mijn nieuw systeem…

Cis: Dat klinkt heel intrigerend. We komen er zeker straks op terug. Telkens als ik jou zie, zit je weer met duizend ideeën in je hoofd. Eén van die ideeën was iets wat je prominent naar voor bracht. Jouw visie rond e-commerce. Als slager zit je niet in je ivoren toren te kniezen. Je hebt een heel specifieke visie op e-commerce, zeker voor jouw sector.

Henk: Ja, ik ben bezeten door het online verhaal. Ik lees daar enorm veel artikels over. Maar het komt eigenlijk meestal op hetzelfde neer. Iedereen weet dat er veel groeipotentieel zit in de online voedingssector, maar niemand weet goed hoe ze het moeten aanpakken. Ik denk dat het grootste probleem daar praktijkervaring is. En die ervaring heb ik nu net. Als je als voedingssector in het online verhaal stapt, dan is de eerste vereiste dat je online minimum dezelfde service kan bieden aan de klant als in de winkel. Anders mag het al vergeten.

Wat ik ook zie bij handelaars: een webshop zonder foto’s werkt niet. Doe het dan helemaal niet. Als je jezelf er snel vanaf wil maken en vlug wat foto’s wilt maken, zal het ook niet werken. De klant koopt nog altijd met zijn ogen en vandaar dat die foto ook heel belangrijk is. Heel veel handelaars willen nu een webshop en ze zijn ongeduldig want die webshop moet zo snel mogelijk komen. Meestal is dat dan niet goed of overhaast aangepakt en werkt het niet.  Maar zelf in Watou, het kleinste dorpje van West-Vlaanderen, zie ik HelloFresh. Het online verhaal is dus overal doorgedrongen. Als het daar werkt, ben ik er van overtuigd dat het overal kan werken als het goed is aangepakt.

Cis: Je zegt: “Ga niet zomaar online met een webshop van dertien in een dozijn. Zorg dat het het kwaliteit is dat je levert.” Je moet op zijn minst de wensen van de klant kunnen beantwoorden. Je hebt daar met de ‘Versbox’ toch wel een hele aparte vondst gedaan. Het geeft een fantastisch antwoord op een behoefte die er was. Je ervaarde die behoefte ook bij je klanten?

 

Henk de Vlieger dook ook op in de reportage van Vlaio rond online strategie.

 

Henk: Voor mij zijn er online twee essentiële punten waarmee je rekening moet houden. Waarom koopt de klant online? Ten eerste om tijd te winnen en de tweede voor het gemak. Als die twee factoren niet in een webshop zitten, dan zie ik geen kans van slagen. Ik heb nog geen webshop omdat de klant gebonden is aan openingsuren. Ze moeten dan toch naar de winkel komen. Ze zouden dan eventueel op een belletje moeten duwen om je bestelling te ontvangen, maar de klanten die niet online hebben besteld zullen dan raar kijken want zij willen niet voorbijgestoken worden. Dat geeft een heel verkeerde indruk naar de klanten toe. En dat wou ik niet. Er zijn ook slagers waarbij je moet aanschuiven in de rij als je online hebt besteld. Dan vraag ik me af waarom je hrt überhaupt zou doen. Ik zag er totaal geen voordeel in.

De VersboxCis: Het webshop gedeelte moet op z’n minst wel beantwoorden aan de normen van vandaag. De Versbox is dan een oplossing net in dat ophaal moment. Misschien moet je toch eens uitleggen wat die Versbox precies inhoudt.

Henk: Versbox is eigenlijk een slimme ‘frigo’. Ik noem het ook mijn virtuele verkoopster. Dat is een verkoopster die 24 op 24 klaar staat voor mij. Elke dag. Het is eigenlijk een gekoeld afhaalsysteem, waar de klanten hun bestellingen 24/ 24 kunnen afhalen.

Er zijn nog van die lockersystemen. De hype is zo’n 5 jaar geleden in Düsseldorf ontstaan. Maar daar is het nu wat aan het slinken omdat ze niet altijd de juiste temperatuur garanderen en de verantwoordelijkheid om de deurtje sicht te doen bij de klant ligt. Je kan nooit de verantwoordelijkheid in een klant zijn schoenen leggen. Daarom heb ik daar een oplossing voor gezocht.

Het ziet er eigenlijk als een doodgewone koelkast uit. Maar dat is het eigenlijk niet echt.

Cis: Maar ik heb het in werking gezien en weet waar je over spreekt. Het is inderdaad een koelkast met verschillende vakjes waar jij als slager de bestelde producten in plaatst. Op dat moment krijgt de klant een code en kan hij het ophalen wanneer hij of zij dat wenst. Dat is eigenlijk de essentie. Op zich is dat een zeer eenvoudige oplossing. Je bent ermee gestart rond deze tijd in 2017 dacht ik? We zijn drie jaar verder intussen. Wat is de status? Ben je tevreden met waar je waar je staat op dat vlak?

Henk: Ik ben eigenlijk een slechte verkoper. Ze zeggen altijd dat de ‘founder’ nooit een goede verkoper kan zijn omdat je bezeten bent van je product. Dat ondervind ik nu echt wel. Ik word niet warm van een box te verkopen aan een handelaar. Ik word warm als ik die handelaar kan helpen en zorgen dat hij meer omzet haalt, efficiënter werkt en meer ‘quality time’ krijgt voor zijn gezin. Dat maakt mij gelukkig.

De Versbox van Henk De Vlieger

Mijn bedoeling was eerst om boxen te plaatsen aan ziekenhuizen, stations en overal waar dat er heel veel potentieel was. Maar dat zou weer meer personeel gekost hebben, en het is al zo’n knelpuntberoep. Daarom wou ik het systeem openstellen voor andere handelaars, in plaats van het voor mezelf te houden.

Alle slagers die een box hebben staan op ‘meattime.be‘ . Mijn zwakste klant mag gezien worden. Ik ben overtuigd van mijn product. Als  het bij één slager niet draait, kan ik daar niet aan doen. Het probleem is dat hij te weinig online aanwezig is en te weinig promo maakt op Facebook. Ik niet met mijn collega’s niet kwalijk als het bij hen niet draait. Ik ga ze juist proberen helpen.

Ik verwijs opnieuw naar Watou, het kleinste dorpje, zelf daar kan die versbox voor slagers werken. Dan ben ik honderd procent van overtuigd, want iedereen heeft tijd tekort.

Cis: Je spreekt met heel veel passie en empathie. In mijn ogen is dat een grote factor om toch een goede verkoper te zijn. Dat betekent dat je die boxen vandaag zelf verkoopt aan slagers? Ga je daar zelf mee op pad?

Henk: Ja, leveren, plaatsen, verkopen, ik doe alles zelf.  Maar we zijn ‘in evolutie’, ik zal het zo zeggen. Corona heeft natuurlijk versnelling gebracht in ons verhaal. Om terug te keren naar de vorige vraag. Hoe zie je die evolutie?  Dit jaar zit ik aan mijn 8.500ste online bestelling. We zitten boven een omzet van 300.000 euro online. Dat allemaal voor een lokaal slagertje. Ik heb geen mega slagerij. Ik push mijn product ook niet echt, maar mijn klanten gebruiken het, dus dat is het teken dat ze er behoefte aan hebben.

Cis: Hoe moeilijk is het om dit verhaal aan collega slagers te verkopen?

Henk: De moeilijkheid is dat ze aan iets beginnen waar ze geen snars van kennen. Ik snap hen 100 procent. Wij hebben dat nooit geleerd op school. Zelfs nu is er in de slagersschool geen ruimte voor Facebook, Twitter, noem maar op. Dat is jammer, want het is heel belangrijk. Dat is niet enkel voor slagers en bakkers zo, maar eigenlijk voor alle beroepen. Verplicht een uur social media in de opleiding van verschillende beroepen lijkt mij een goed idee. Want gewoon een fotootje maken voor facebook werkt niet, er moet een verhaal achter zitten.

Cis: Maar als het van moeten is, dan is het natuurlijk ook met veel minder passie gedaan. Dan gaat men niet zo snel mee in een verhaal, zelfs al kan jij dat prediken vanuit een heel sterke eigen ervaring. Dat is natuurlijk niet niet onbelangrijk.

Henk: Ik wil eigenlijk de slager volledig ontlasten. Ik wil zeggen: “Ik ga je helpen en advies geven, maar uiteindelijk moet jij de boxen vullen.” Daar vertrouw ik hem honderd procent op. Maar ik zal een voorbeeld geven van iemand die het niet snapte. Een slagersvrouw maakte een filmpje over hoe ze de box ontsmette en hoe alles ‘coronaproof’ was. Daar werd ook in vermeld dat ze de babbel met de klant belangrijk vond, maar als de klanten twijfelden konden ze ook gewoon veilig die box gebruiken. Ze heeft daar veel goeie reacties op gekregen.

Ik toonde dat filmpje aan twee van mijn zwakkere klanten. Ik zei:  “Kijk naar dat filmpje. Doe iets gelijkaardig”. ’s Avonds kreeg een berichtje van die ene slager, die zei dat hij mijn raad heeft opgevolgd en ook zoiets had gedaan. Ik heb dan gekeken naar zijn Facebook pagina, en hij was gewoon de vloer van zijn winkel aan het schuren. Dat is jammer. Ik moest hem een scenario aangeboden hebben…

Cis: Het is absoluut meer dan alleen maar die Versbox installeren. Het is maar zo sterk als de zwakste schakel in de volledige ketting. En e-commerce is echt wel een keten. Als je op sociale media slechte foto’s plaatst, dan draait het natuurlijk niet zoals het hoort. Wat is voor jou het belangrijkste dat die Versbox teweeg heeft gebracht? Zowel persoonlijk als voor je slagerij? 

Henk: De oplossing kunnen bieden aan mijn klanten die wegens tijdgebrek niet altijd bij mij konden geraken. Dat is een heel belangrijk punt. Hoe meer je zaak open is en hoe meer je beschikbaar bent, hoe slechter dat is voor je eigen sociaal leven en je personeel.

Cis: De openingsuren zijn beperkt sinds de Versbox?

Henk: Fysiek, maar niet online. Ik ben online 24/24 open.

Cis: Dat zeg je met een ‘smile’ want dat is natuurlijk het voordeel!

Henk: Ja, we zijn nu echt aan het kijken naar die marketing. Ik heb nu een slager die drie boxen staan heeft. Ik heb er zelf ook al drie in de slagerij. Ik wil ook niet zeggen: “Haal je bestelling af in ‘Frigo 3′” Nee, dat is niet sexy genoeg voor mij. We gaan aan iedere ‘frigo’ een naam geven. Haal je bestelling af bij frigo Pol bijvoorbeeld. Bij een chatbot is dat ook. Zo kom ik eigenlijk op dat idee. Gewoon ‘frigo’ is zo koel. Als ik zeg dat klanten hun eten kunnen halen bij ‘Frigo Pol’, voelt dat persoonlijker.

Cis: Ja, mooi. Een persoonlijke trots en oog voor detail. Je hebt voor die Versbox ook heel wat lofbetuigingen gekregen. Het digitale durven van Telenet en Unizo, een Innovation Award op de Meat Expo. Retail Detail heeft je ook  vernoemd tijdens een exposé. De uitvinding valt in de smaak. Dat is een feit. Hebben dat soort dingen iets teweeg gebracht in de verkoop en de aandacht voor het idee?

Henk: Ja. Laat ons stellen dat interesses er wel zijn, maar ze zijn toch wat gemengd. Drie jaar geleden, tijdens mijn eerste voorstelling van de Versbox zei ik dat mijn beroep slager was en dat de Versbox mijn hobby was. Ik kreeg een mail van iemand die het concept goed vond, maar hij wou niet samenwerken met iemand die zijn product als hobby ziet. In mijn hoofd zie ik dat eigenlijk nog steeds zo. Want waar je geld mee verdient is je job, waar je vol liefde wil voor gaan is je hobby. De kunst is van je hobby je werk maken.

Cis: Heb je voor jezelf dan wel een doel gesteld om met die Versbox ergens te geraken?

Henk: Mijn doel is van hobby mijn werk te maken.

Cis: Staat daar een aantal boxen tegenover?

Henk: Niet echt. Ik wil de grootste niet zijn, ik wil vooral de beste zijn.

Cis: Je houdt vooral nog contacten met die lokale slagers, bakkers of handelaars?

Henk: Zo is het. Ik wil er altijd zijn voor mijn slagers. Misschien richt ik mij ook op retailers. Ik zou niet weten waarom niet. Dit draait niet meer om mijn slagerij. Dit draait rond de Versbox. Dat is voor mij als een kind. Ik wil iedereen laten meegenieten van het succes van mijn kind. Ik heb bijvoorbeeld niet de goedkoopste koelkast en de goedkoopste software gezocht. Wel de beste software en dat is niet altijd de goedkoopste.

Cis: Je zoekt vooral oplossingen die vanuit die praktijk op jou afkomen. Ik zag recent ook een filmpje van je digitale wachtrij. Ik dacht “Henk heeft weer een gedachtenkronkel gehad.”  Je bent waarschijnlijk ’s nachts wakker geworden en hebt dat snel neergekrabbeld. Om het dan ’s anderendaags meteen uit te voeren.
(Lees hier meer over op hln.be)

Henk: Je kan alleen maar een succesproduct hebben als de praktijk en de theorie elkaar verstaan. Mijn idee werd ook door een It-er goed begrepen en we zijn ermee aan de slag gegaan. Het idee is eigenlijk eenvoudig. Corona is in het land gekomen en de eerste keer was het goed weer. Nu is het herfst of bijna winter, en de klanten moeten nu buiten staan aanschuiven. Mensen kunnen 1 of 2 keer in de kou staan wachten, maar daarna niet meer. Vandaar het idee.

Cis: Mensen kunnen op de tablet aan de deur een registratie doen van hun komst, krijgen een nummer, vullen hun gsm nummer in en kunnen in de auto wachten tot ze een seintje krijgen dat het hun beurt is.

Henk: Ja, dat is heel laagdrempelig gemaakt. De klant komt dan aan de winkel en ziet de tablet. Hij moet registreren met zijn naam.  Als je je telefoonnummer erbij geeft, dan kan je inderdaad in je auto wachten. Ik kan geen tent zetten voor mijn slagerij want dan zit ik op openbare weg. Die mensen hebben allemaal een auto. Het kan niet warmer zijn dan in een auto. Als het goed weer is, zoals we zaterdag hadden, krijgen we eigenlijk geen wachtrij, maar krijgen we een wachtbubbel. Je moet niet zagen tegen diegene voor of achter je. Je kan ook aan de overkant van de straat wachten. Geen stress.

Cis: Opnieuw een oplossing die heel simpel is, zoals je het zelf zegt. Maar dat zijn de beste ideeën natuurlijk.

Henk: Ik heb geen zwaar diploma hé.

Cis: Zitten er nog ideeën in je hoofd?

Henk: De virtuele automaat. Zegt je dat iets? De wetgeving is niet aangepast is aan specifiek voeding met gewichten. Vandaar dat we met een coëficiëntensysteem werken. We zijn iets duurder online dan in de winkel, maar dat is berekend. Dat is soms een keer in ons voordeel, een andere keer in ons nadeel, omdat je niet telkens een kwart kilo kan aangeven.  Vandaar dat ik ben beginnen denken en dat ik een oplossing gevonden heb in een virtuele automaat.

Je bestelt de bestelling online. Ik maak de bestelling klaar. Het moment dat ik klaar ben stuur ik je een mail of een sms. Daar staat dan in: Beste Cis uw bestelling is klaar. Bij het overgaan van het betalen van 20 euro 60 ontvangt u een code.” U klikt op het bedrag, komt uit op uw Bancontact app betaalt en je krijgt direct de code. De oplossing is eigenlijk een concept dat ik zag bij ‘too good to go’. Dat vind ik trouwens een top initiatief.  Ik ga een voorbeeld geven van ‘too good to go’: zondag spreken ze wel heel mooi weer. Dan maak je heel de zaterdag barbecuevlees, en zondag begint het toch te regenen. Dat vlees kan natuurlijk niet weg. Dan kan je er eigenlijk een korting op plaatsen, bijvoorbeeld 5 of 10 procent, zodat de klant het toch nog kan kopen. Je kan die korting laten evolueren in tijd. De kunst is natuurlijk je online verhaal brengen.

Ik zou het idee van ‘Too good to go’ op een andere manier brengen. Bijvoorbeeld online klanten lokken en zeggen: “de eerste die dit vlees komt ophalen binnen het uur, krijgt het gratis mee’. De virtuele automaat noem ik eigenlijk vooral de ideale stockbeheerder. Heb je een overproductie, geen nood. Steek het in een box, er wordt een app van gemaakt. Het moment dat je een korting geeft aan het product, komt er automatisch een notificatie op die app.

Cis: Het is opnieuw op te halen in de Versbox?

Henk: Ja, alles rond die box inderdaad.

Cis: De cirkel is rond.

Henk: Eigenlijk  zijn we halverwege.

Cis: Je bent ook op zoek naar nieuwe mensen. Klopt dat? Voor in de slagerij.

Henk: Ik wil nog zo lang mogelijk mijn slagerij openhouden, maar het is moeilijk. Nu ben ik nog open van 9 tot 12u30 en van 14u tot 17u. Ik zit met mijn handen in het haar. Volgende week is het herfstvakantie, en mijn vrouw heeft ook al gezegd dat ze vind dat ik meer tijd moet maken. Nu werk ik 7/7 van ’s ochtends tot ’s avonds. Ik ben op zoek naar een nieuwe balans. De evolutie gaat zo snel en ik zie nog heel veel opportuniteiten en mogelijkheden, maar ik  wil het eigenlijk liefst zelf testen voordat ik het aan een ander verkondig. Maar er zitten nog heel veel mogelijkheden in de voedselsector.

Cis: Henk, we stellen altijd een slotvraag aan de gasten in onze podcast. Waar jeukt voor jou de toekomst? Je hebt er misschien daarnet al een antwoord op gegeven. Die die balans terugvinden, is dat hetgeen wat leeft?

Henk: Ja, inderdaad. Mijn gezin dat staat natuurlijk op één. Dus gezinsmatig mijn vrouw, en mijn kinderen natuurlijk. Maar beroepsmatig hoop ik echt een oplossing te kunnen bieden aan de lokale handelaar. Mijn ultieme droom is om de economie lokaal te kunnen ondersteunen. Ik wil die handel helpen en dat is mijn grootste drive.

Cis: Da’s een hele hele mooie en ethisch correcte missie vind ik. Henk, mag ik je heel hartelijk bedanken voor je komst naar onze Mex Loft en voor dit gesprek.

Henk: Graag gedaan!