Verliest Colruyt de strijd met Albert Heijn?

Colruyt

Eerst een bekentenis. Ik ben fan van Colruyt. Al meer dan 40 jaar. Als kleine jongen kreeg ik van mijn vader de grote verantwoordelijkheid om bij zijn wekelijks bezoek aan ‘de Colruyt’ de ponskaarten bij te houden. Voor de jonge lezers onder u: in de tweede helft van de vorige eeuw nam je tijdens het winkelen in Colruyt naast het product ook de bijhorende ponskaart mee. Je zou het kunnen vergelijken met een langwerpige QR-code. Maar dan fysiek. Op stevig witgeel papier. En ik mocht dus -fier als een gieter- de kaarten afgeven aan de kassa.

Colruyt

Nostalgie: de Colruyt ponskaart…

Toen reeds was Colruyt een buitenbeentje in de foodsector. Niet alleen op vlak van databeheer en automatisering, maar ook op vlak van positionering. Mijn zuinige vader bleef trouw aan Colruyt omdat hij er zeker was van de laagste prijs. De Rode Prijs! Zag je ergens de Rode Prijs, dan wist je dat je een koopje deed. Een oneerlijk voordeel avant la lettre. Het is het soort marketing waar ik van hou. Alhoewel: misschien maakten ze één foutje. Ze vergaten de domeinnaam www.rodeprijs.be te registreren. Dus deed ik dat maar. Sinds 2007 is rodeprijs.be dus van mij. Een soort collectors item. Misschien komt het nog wel eens van pas. 🙂

Want ik maak me zorgen over de toekomst van Colruyt.

Om de laagste prijs garantie kracht bij te zetten, kon Colruyt het zich steeds permitteren om niet in service en beleving te investeren. Het kan mij, noch mijn vader, niet schelen dat er geen muziek is tijdens het winkelen en dat we tussen saaie rekken moeten lopen in een veredeld magazijn. Als dat er toe bij draagt dat de rekening gevoelig lager is dan bij alle andere voedingswinkels, is dat mooi meegenomen.

Maar wat als dat niet zo is?

En daar begint het schoentje te wringen. Aanvankelijk dacht ik nog dat de Albert Heijn slogan ‘Belgische kwaliteit. Hollandse prijzen’ een makkelijk te doorprikken loze belofte zou zijn. Maar de recentste GfK cijfers spreken dat tegen…

Colruyt Albert Heijn

Belgische kwaliteit. Hollande prijzen. Meer beleving. Het Albert Heijn recept lijkt te werken.

Het prijsverschil tussen Colruyt en Albert Heijn is verwaarloosbaar geworden.  Maar de beleving bij AH is groter…

Ik vond het trouwens al opvallend hoe lovend veel twintigers uit mijn omgeving over hun Albert Heijn-winkel praten. Het aanbod. De beleving. De prijs… Enz…

Zal Colruyt de strijd met Albert Heijn beetje bij beetje verliezen?

Als we interviews met Colruyt mogen geloven, is er geen reden tot paniek. De echte balans willen ze pas in 2025 maken, wanneer AH meerdere jaren in Vlaanderen actief is en haar prijspolitiek noodgedwongen zal moeten aanpassen om voldoende rendabel te kunnen zijn.

Zou kunnen. Maar het zou me zeer sterk verwonderen (en ontgoochelen) mocht Colruyt daadwerkelijk een afwachtende houding aannemen. Ik gok (en hoop) dat ze achter de schermen druk in de weer zijn om hun lokale en duurzame troeven full force uit te rollen.

Misschien positioneren ze zich in de toekomst als de goedkoopste, de duurzaamste en de meest lokale speler in de markt? En waarom zouden ze dan niet teruggrijpen naar hun eerdere concept en na het vroegere Rode Prijs-succes nu de ‘Groene Prijs’ lanceren?

Ik ben alvast fan.

En ik blijf een trouwe Colruyt klant.

Maar de domeinnaam www.groeneprijs.be heb ik voor alle zekerheid geregistreerd. Je weet maar nooit dat een slimme Hollander er mee gaat lopen…